Autorem instrumentacji jest Stewart, który grał na bębnach, perkusji, gitarze basowej, syntezatorze basowym, syntezatorach, padzie, pianinie, gitarach elektrycznych, zaprogramowanych rogach i strunach, a także Johnny Thirkell, który grał na rogu.
Odbiór krytyczny „Dynamite” spotkał się z pozytywnym przyjęciem. „The New York Times” umieścił ten utwór na swojej playliście składającej się z trzynastu nowych piosenek z owego tygodnia, a krytyk muzyczny Jon Caramanica napisał, że chociaż był „mniej odważny muzycznie niż utwory, które uczyniły grupę światowym fenomenem, opiera się na jasności, żywiołowości i nieustępliwej radości”. Następnie porównał styl muzyczny utworu do dzieł Jamiroquai i Charliego Putha. Według Noah Yoo z „Pitchfork” piosenka „pragnie wpasować do kanonu zachodniej muzyki pop, a jednocześnie chytrze ją parodiuje”. Chwalił beat jako „dopracowany”, a hook jako „niezapomniany”, w którym „każdy członek ma chwilę, by zabłysnąć”. Porównał również ten utwór do „Uptown Funk” Bruno Marsa (2014) i nazwał go „samoświadomą popową piosenką, która mówi tylko o sobie”. Podobnie Craig Jenkins z „Vulture” uważa piosenkę za „uroczą, chwytliwą, niepozorną rozrywką mas” podobnie do „Uptown Town” i piosenek Katy Perry z jej albumu Teenage Dream z 2010 roku.