Natomiast historia życia Avadora została ograniczona przede wszystkim do zdarzeń mających miejsce w Madrycie.
Pomimo konieczności przekształcenia powieści w scenariusz w filmie zachowane zostały kluczowe elementy powieści, w szczególności wątek związany z głównym bohaterem, Alfonsem van Wordenem, uwikłanym w „inicjacyjne peregrynacje”, jak i piętrowa metoda narracyjna samej opowieści, gdzie z jednej historii wyłania się druga, z tej kolejna i jeszcze następna. Powstał dzięki temu efekt „błądzenia” – swego rodzaju gra z czasem i pamięcią, gdyż Alfons ciągle napotyka osoby, mające mu coś do opowiedzenia. Niektóre historie ukazane w książce nie znalazły się w filmie, na przykład te związane z braćmi Zoto, odgrywającymi w filmie role drugoplanowe.
Istotnym wkładem interpretacyjnym reżysera jest zakończenie. W ostatniej sekwencji Alfons, po wysłuchaniu historii Avadora w zamku Kabalisty, ponownie zjawia się w dolinie Los Hermanos, udaje się do groty, a następnie budzi się pod szubienicą, aby na koniec spisać swoje przygody.