Po przyjęciu do Wojska Polskiego służył w 45 Pułku Piechoty. Uczestniczył w wojnie 1918–1921 w stopniu oficera. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 174. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu 1922 został przeniesiony do 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej w Krotoszynie na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy III batalionu. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 32. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W lutym 1926 otrzymał tytuł wojskowego tłumacza z języka rumuńskiego. W kwietniu 1928 został przeniesiony do 51 Pułku Piechoty w Brzeżanach na stanowisko oficera sztabowego pułku. W marcu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI, a z dniem 31 sierpnia tego roku przeniesiony w stan spoczynku.
Mieszkał w Białymstoku przy ul. Żydowskiej 2, a następnie przy ul. Słonimskiej 46/48. W sierpniu 1939 został powołany do czynnej służby wojskowej i wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu wartowniczego nr 32, który został zmobilizowany przez Komendę Rejonu Uzupełnień Białystok.