Zwyciężyła w pchnięciu kulą na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1990 w Auckland, wyprzedzając swe koleżanki z reprezentacji Anglii Judy Oakes i Yvonne Hanson-Nortey. Zajęła 9. miejsce na mistrzostwach Europy w 1990 w Splicie. Odpadła w kwalifikacjach na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio, na igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie, na mistrzostwach świata w 1993 w Stuttgarcie i na mistrzostwach Europy w 1994 w Helsinkach.
Zdobyła srebrne medale na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1994 w Victorii i na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1998 w Kuala Lumpur, za każdym razem przegrywając z Judy Oakes, a na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 2002 w Manchesterze zajęła 5. miejsce.
Była mistrzynią Wielkiej Brytanii (WAAA) w pchnięciu kulą w 1989, 1992, 1993, 1999 i 2002, wicemistrzynią w latach 1984–1988, 1990, 1991, 1994 i 1996–1998 oraz brązową medalistką w tej konkurencji w 1983, a także halową mistrzynią w pchnięciu kulą w 1989, wicemistrzynią w 1984 i 1987 oraz brązową medalistką w 1985.