Ludwik Zygmunt Łęgowski (ur. 5 marca 1892 w Arnsbergu, zm. ?) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Arnsbergu, w Nadrenii Północnej-Westfalii, w rodzinie Józefa i Ludwiki Kazimiery z Masłowskich (ur. 1868). Był bratem: Stanisława (1887–1939), dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni (zamordowanego przez hitlerowców), Wandy Agnieszki po mężu Cybichowskiej (1890–1959), polonistki, oraz Witolda (ur. 1905), bankowca.
Brał udział w I wojnie światowej, później w powstaniu wielkopolskim. 27 kwietnia 1919 generał piechoty Józef Dowbor-Muśnicki wyznaczył go „czasowo” na stanowisko dowódcy 2 Pułku Strzelców WielkopolskichRozkaz dzienny nr 113 Dowództwa Głównego Sił Zbrojnych Polskich w b. zaborze pruskim z 27 kwietnia 1919., który 10 grudnia tego roku został przemianowany na 56 Pułk Piechoty Wielkopolskiej. 1 maja objął dowództwo pułku i na jego czele walczył na wojnie z bolszewikami.