18 listopada 1918 admirał Aleksander Kołczak, pełniący obowiązki ministra wojny i marynarki, dokonał zbrojnego zamachu stanu i skupił w swoich rękach autorytarną wojskową władzę dyktatorską, ogłaszając się Wielkorządcą Państwa Rosyjskiego. W utworzonym przez niego Rządzie Rosyjskim funkcję premiera objął , w listopadzie 1919 zastąpił go na tym stanowisku Wiktor Piepielajew. Członkowie Rady Ministrów reprezentowali głównie syberyjskich regionalistów, monarchistów, liberałów i ludowych socjalistów. W programie nowego rządu nie pojawiało się hasło odbudowy monarchii. Przyszłość ustroju politycznego Rosji miała się rozstrzygnąć dopiero po zakończeniu wojny domowej z bolszewikami. Duża część członków Rady Ministrów opowiadała się za republiką prezydencką. Głoszono hasło „jednej niepodzielnej Rosji”, odmawiając uznania niepodległości dla np. Finlandii, a także nie zgadzając się na własną państwowość narodów wchodzących w skład byłego państwa carów. W dziedzinie gospodarczej obrano kurs kapitalistyczny, z minimalnym interwencjonizmem państwowym. Zdenacjonalizowano własność, którą upaństwowili bolszewicy, z wyjątkiem kopalni węgla kamiennego w rejonie Czeremchowa. Zgodnie z deklaracją z 4 kwietnia 1919 rząd Kołczaka obiecał przydzielić małorolnym i bezrolnym chłopom te ziemie, które faktycznie już uprawiali.