Stefan Karol Rachwał (ur. 14 sierpnia 1896 w Brzesku, zm. 28 lutego 1943 w Auschwitz) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się w Brzesku, w rodzinie Franciszka. W 1915 ukończył kurs szkoły podoficerskiej „z postępem dobrym”. Od 6 lutego 1916 służył w 4 Pułku Piechoty Legionów Polskich. Walczył m.in. pod Kołodią i Rudką Miryńską na Wołyniu. Wykazany następnie jako zastępca podoficera amunicyjnego w Oddziale Sztabowym Komendy III Brygady LP. 28 marca 1917 został wymieniony we wniosku do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola.
3 września 1919, jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 sierpnia tego roku podporucznikiem w piechocie. Służył wówczas w 15 pułku piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 90 z 25 września 1919, s. 2161.. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1199. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 15 pp w Dęblinie. Później został przeniesiony do 63 pułku piechoty w Toruniu. W styczniu 1929 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu. Pełnił funkcję komendanta Okręgu Związku Strzeleckiego Nr VIII. W grudniu 1932 ogłoszono jego przeniesienie do 63 pp.