Robaka: Książę wysłał mnie na zwiady, Z rozkazem, żeby byli Litwini gotowi Dowieść przychodzącemu Napoleonowi, Że chcą złączyć się znowu z siostrą swą, Koroną, I żądają, ażeby Polskę przywrócono.
Księga XI, przemówienie Podkomorzego: Bracia! ogłosił wam ksiądz na ambonie Wolność, którą cesarz-król przywrócił Koronie, A teraz Litewskiemu Księstwu, Polszcze całej Przywraca
Księga XI, rozmowa Gerwazego z Protazym: Dziwneć to były losy tej naszej Korony I naszej Litwy! Wszak to jak małżonków dwoje! Bóg złączył, a czart dzieli; Bóg swoje, czart swoje! (...) Skoro dziś znowu Litwa łączy się z Koroną, Toć tym samym już wszystko zgodzono, zgładzono
Idea zjednoczenia Litwy z Koroną była również żywa po klęsce Napoleona i w czasie zaborów. Zgodnie z obietnicami rosyjskiego cesarza Aleksandra I bezskutecznie oczekiwano włączenia ziem zabranych do utworzonego w 1815 roku Królestwa Kongresowego. W czasie powstania listopadowego i styczniowego równolegle na Litwie toczyły się działania powstańcze. Emigracyjne koła niepodległościowe (Adam Mickiewicz, Hotel Lambert) również postulowały odrodzenie Polski w granicach sprzed 1772 roku.