Kucharz gastronom – polska książka kucharska przeznaczona dla zakładów gastronomicznych i innych zakładów zbiorowego żywienia wydana w Warszawie przez Wydawnictwo Przemysłu Lekkiego i Spożywczego. Wydanie pierwsze ukazało się w 1963, drugie w 1965, a trzecie w 1968.

Kucharz gastronom łączył cechy podręcznika oraz książki kucharskiej. Książka stanowiła wzorzec dla wykonywania potraw w gastronomii okresu PRL i w praktyce była obowiązująca dla zakładów zbiorowego żywienia, przez co w efekcie obowiązywał w nich jeden wzorzec przepisów.

Treść Książka była obok Kuchni polskiej najobszerniejszym opracowaniem w swojej tematyce w Polsce. We wstępie do trzeciego wydania zaznaczono, że książka nie jest próbą centralnego narzucania receptur ani zbiorem dotychczas stosowanych przepisów w polskiej gastronomii; wręcz przeciwnie, ma ułatwić decentralizację przepisów kulinarnych. W publikacji zawarto również zasady żywienia dietetycznego.