Theodor Hartig (ur. 21 lutego 1805 w Dillenburgu, zm. 26 marca 1880 w Brunszwiku) – niemiecki leśnik i biolog.
Życiorys Theodor Hartig był synem agronoma. Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Berlińskim i dwuletniej służbie leśniczej, w 1831 roku został mianowany adiunktem na tym samym uniwersytecie. Siedem lat później przeszedł do służby w Brunszwiku, gdzie przez prawie czterdzieści lat (1838–1877) był kierownikiem i profesorem wydziału leśnictwa w miejscowej Politechnice Carolinum, oraz członkiem centralnego wydziału leśnictwa. W 1832 roku został członkiem Leopoldiny.
Jego syn Robert Hartig również został leśnikiem i naukowcem.
Praca naukowa T. Hartig jako pierwszy zbadał i opisał rurki sitowe w wiązkach przewodzących drzew. Napisał wiele prac naukowych. Niektóre z nich: 1840. Über die Familie der Gallwespen, Zeitschrift für die Entomologie, ed. von E.F. Germar, 2: 176–209 1841. Erster Nachtrag zur Naturgeschichte der Gallwespen, Zeitschrift für die Entomologie, ed. von E.F. Germar, 3: 322–358 1843. Zweiter Nachtrag zur Naturgeschichte der Gallwespen, Zeitschrift für die Entomologie, ed. von E.F. Germar, 4: 395–422 1851. Vergleichende Untersuchungen über den Ertrag der Rotbuche (2nd ed.) 1860. Die Aderflügler Deutschlands (2nd ed.) 1866. Forstwissenschaftliches Examinatorium den Waldbau betreffend 1878.