Później skoncentrował się na skoku wzwyż. Zdobył brązowy medal w tej konkurencji na igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów w 1982 w Hawanie. Taki sam medal wywalczył na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1982 w Brisbane, przegrywając jedynie z Miltonem Otteyem z Kanady i Steve’em Wrayem z Jamajki, a także na uniwersjadzie w 1983 w Edmonton. Ponownie zdobył srebrny medal na mistrzostwach Ameryki Środkowej i Karaibów w 1983 w Hawanie. Odpadł w kwalifikacjach na mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach oraz na igrzyskach olimpijskich w 1984 w Los Angeles. Zdobył brązowy medal na mistrzostwach Ameryki Środkowej i Karaibów w 1985 w Hawanie.
Zwyciężył na mistrzostwach Ameryki Środkowej i Karaibów w 1987 w Caracas. Zajął 5. miejsce na igrzyskach panamerykańskich w 1987 w Indianapolis i również 5. miejsce na mistrzostwach świata w 1987 w Rzymie. Także 5. miejsce Saunders zajął na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu. Na halowych mistrzostwach świata w 1989 w Budapeszcie zajął 14. miejsce.
Zdobył złoty medal na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1990 w Auckland, przed Daltonem Grantem z Anglii oraz Miltonem Otteyem i Szkotem Geoffem Parsonsem. Zajął 8. miejsce na igrzyskach panamerykańskich w 1991 w Hawanie.