Na pierwszej stronie zamieszczono, przetłumaczony na język rosyjski, projekt praw młodego pokolenia Polski, podpisany przez Henryka Dembińskiego, Lucjana Szenwalda i Wandę Wasilewską. Starosta grodzki T. Wielowiejski zarządził konfiskatę nakładu pisma, zawieszenie wydawnictwa i wszczęcie postępowania sądowego. 5 maja 1936, Sąd Okręgowy w Wilnie zatwierdził konfiskatę nakładu gazety i jej zawieszenie z powodu treści artykułów. 18 czerwca 1936, w obawie przed aresztowaniem, Briański przeprowadził się z rodziną do Poznania, gdzie zamieszkał przy ul. Grottgera 3 m 7. Rodzina mieszkała tam wspólnie z siostrą Eugeniusza, Walerią i jego matką, Katarzyną, która uprzednio z leśnikiem Włodzimierzem Puchawko sprowadziła się z Podbrodzia do nadleśnictwa Mochy. 29 kwietnia 1937 w Sądzie Okręgowym w Wilnie odbyła się rozprawa, w wyniku której, jako redaktora odpowiedzialnego czasopisma „Smiena”, skazano go na 2 miesiące aresztu w zawieszeniu na 2 lata. Zwolniono go od opłat i kosztów sądowych. Po procesie Briański powrócił do Poznania. Miał pracownię malarską niedaleko miejsca zamieszkania – przy ul. Chełmońskiego. thumb|240px|Grób na cmentarzu Miłostowo W 1939 został zmobilizowany do Wojska Polskiego. We wrześniu 1939 dostał się do niewoli sowieckiej. W Polsce, od września 1939, nie było znane miejsce jego pobytu.