Wskutek zastoju krążenia nasila się zlepianie płytek krwi. Faza nieodwracalna – występuje krytyczne obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardia, agregacja erytrocytów, agregacja płytek krwi i wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC). Dochodzi do obrzęku płuc i skąpomoczu.
Należy zwrócić uwagę, że wstrząs jest złożonym i ciągłym procesem, nie ma wyraźnych granic między poszczególnymi etapami.
Objawy ogólne Mimo że każdy rodzaj wstrząsu charakteryzuje się odrębnym zespołem objawów, można wyszczególnić objawy wspólne: tachykardia, wyjątek stanowi wstrząs neurogenny gdzie występuje bradykardia, skurczowe ciśnienie tętnicze < 90 mmHg, wydłużenie nawrotu włośniczkowego > 2 s, przyspieszenie i spłycenie oddechu (tachypnoe), skąpomocz, splątanie, lęk.
Postępowanie ogólne Każdy rodzaj wstrząsu wymaga odrębnego postępowanie leczniczego. Leczenie wstrząsu zawsze jednak opiera się na tych samych podstawowych elementach: zapewnieniu prawidłowej wentylacji, podawaniu tlenu, ochronie przed utratą ciepła, podawaniu płynów, koloidów, krystaloidów, regulacji układu krążenia w razie nieskutecznej płynoterapii, noradrenalina – 1–20 μg/min (maks.