Władysław Satke, ps. lit. Abul (ur. 25 maja 1853 w Brzeżanach, zm. 23 września 1904 w Tarnopolu) – polski pedagog, meteorolog, przyrodnik i pisarz; jeden z prekursorów meteorologii na ziemiach polskich.

Życiorys Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1871, ukończył studia techniczne w Monachium.

W 1880 został nauczycielem, w 1887 dyrektorem szkoły wydziałowej, a w 1897 głównym nauczycielem w seminarium nauczycielskim w Tarnopolu, gdzie pracował do ostatnich dni życia.

Zajmował się pracą pedagogiczną i naukową, w dziedzinie meteorologii. Był jednym z prekursorów tej nauki na ziemiach polskich. Od 1888 był członkiem Komisji Fizjograficznej Akademii Umiejętności w Krakowie.

Dorobek naukowy i pisarski Uważany za wybitnego meteorologa poświęcił się badaniu chmur, publikując kilkanaście artykułów i prac na ten temat.

Poza znacznym dorobkiem naukowym opublikował w prasie także kilka wierszy lirycznych.

Napisał również (pod pseudonimem Abul) powieść fantastycznonaukową Goście z Marsa (1897). Powieść spotkała się jednak z ostrą krytyką;