Armia Machno kontynuowała swój zachodni odwrót, kiedy Biała Armia przybyła do Kurska na północy.

Po miesiącu odwrotu i potyczek, pozostawiając ponad 8000 rannych, pod koniec sierpnia 1919 do Umania przybyła siły machnowskie. Będąc na granicy terytorium kontrolowanego przez siły Symona Petlury, anarchiści zdecydowali się na negocjacje. Petlurowcy byli również w stanie wojny z Białą Armią i nie chcieli mieć więcej wrogów. Postanowili zaprzestać działań wojennych, wymienić się jeńcami, a na dwa tygodnie przed osiedleniem się we wsi Tekucze, niedaleko Umania, w szpitalach petlurowców przebywało 3000 anarchistów. Z czasem jednak machnowcy przestali ufać siłom narodowym. Z wojskami Petruli na północy i zachodzie oraz Denikinem na południu i wschodzie, do 25 września, Biała Armia otoczyła Czarną Armię.

Bitwa Po czterech miesiącach oraz przebyciu 600 kilometrów na zachód, Czarna Armia postanowiła skręcić na wschód i zmierzyć się z Białą Armią we wsi Krutenkoje. Zaskoczona Biała Armia dokonała odwrotu. Następny dzień okazał się decydującym starciem dla niespełna 8000 pozostałych anarchistycznych partyzantów.