Tryb życia thumb|left|W zoo w Perth Mrówkożer żywi się wedle różnych źródeł mrówkami i termitami albo też samymi termitami, a rzadko tylko mrówkami. Owady wyciąga z gniazd długim, lepkim językiem. W efekcie prócz pokarmu połyka duże ilości przypadkowych odpadów, stanowiących jedną czwartą masy połykanych treści. Żeruje w ciągu dnia, co stanowi rzadkość wśród torbaczy. Pojedyncze doniesienia miejscowej ludności podają napotykanie go w nocy. Jest jedynym torbaczem, którego dieta składa się wyłącznie z mrówek i termitów. W wyszukiwaniu zdobyczy kieruje się głównie wzrokiem, w mniejszym stopniu węchem. Siatkówkę budują głównie czopki, dobrze rozwinięta okolica środkowa wskazuje na dobry wzrok od przodu, nie występuje smuga wzrokowa. Zwierzę widzi 240°, przy czym 80° przypada na widzenie obuoczne. Wzrok jest pod względem ostrości lepszy niż u innych torbaczy. Zwierzę ma niski poziom metabolizmu, zużywa 3,89 ml O2 na gh, około 87% wartości typowej dla torbaczy podobnej masy ciała. Na minutę bierze 30,6 oddechu po około 6 ml powietrza. Niekiedy, nawet w razie dostępności pokarmu, obserwuje się trwający do 15 godzin torpor, w trakcie którego zazwyczaj dość niska temperatura ciała spada do 19,1 °C.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mrówkożer workowaty · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.