W latach 1919–1920 znajdowało się pod polską administracją, w powiecie mozyrskim, w okręgu brzeskim Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich. Po ustabilizowaniu się granic wieś przypadła Sowietom. W 1921 roku liczyła 783 mieszkańców (380 kobiety i 403 mężczyzn) i znajdowało się w niej 106 budynków mieszkalnych. 708 osób deklarowało narodowość białoruską, 66 – polską, 9 – żydowską. 738 osób deklarowało przynależność do wyznania prawosławnego, 32 – do mojżeszowego, 12 – do rzymskokatolickiego, 1 – do ewangelickiego. W 1925 roku miejscowość obejmowała już 122 budynki.

W czasie II wojny światowej, w lipcu 1944 roku, wycofujące się oddziały niemieckie podpaliły zabudowania we wsi. W pożarze zginęło 16 mieszkańców, a ogień strawił w sumie 80 budynków. Ponadto 99 mieszkańców wsi zginęło na froncie. W 1959 roku Maleszau liczył 962 mieszkańców. Miejscowość weszła w skład kołchozu „1 Maja”.

W pobliżu znajduje się Maleszewo Wielkieobecnie w rejonie stolińskim, w obwodzie brzeskim. Wyznaczona w traktacie ryskim granica polsko-sowiecka przebiegła pomiędzy miejscowościami pozostawiając w Polsce Maleszewo Wielkie, a Maleszewo Małe przekazując Sowietom. Granica ta zachowała się do czasów współczesnych jako granica obwodów.

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Wsie w rejonie żytkowickim