W XVI wieku właścicielami wsi została rodzina von Festenberg-Packisch, która jako rycerze i panowie żyła tam do XVIII wieku. Pod wpływem jednego z baronów von Festenberg doszło do wprowadzenia w Krzywej reformacji. Protestancka świątynia została w znacznym stopniu zniszczona podczas wojny trzydziestoletniej. Obiekt został odbudowany z inicjatywy Hansa S. von Festenberga w 1714 roku, prawdopodobnie z wykorzystaniem dolnych partii starej budowli. Nowa świątynia pełniła funkcję kościoła ucieczkowego.

Kolejne zniszczenia kościoła przyniosły działania armii francuskiej w okresie wojen napoleońskich. W 1813 roku wycofujący się Francuzi podpalili świątynię; obiekt został uratowany dzięki pomocy mieszkańców Krzywej. W drugiej połowie XIX wieku obiekt przeszedł remont.

Po II wojnie światowej Krzywa zasiedlona została przez ekspatriantów z różnych rejonów Polski, głównie wyznania katolickiego. W 1953 roku miejscowa świątynia stała się jednym z kościołów filialnych rzymskokatolickiej parafii Matki Bożej Różańcowej w Okmianach. W latach 70. XX wieku w obiekcie wyremontowano wieżę i pokryto ją blachą cynkową;