Skały, w których powstało schronisko pochodzą z jury późnej. Nacieki jaskiniowe jedynie w postaci rzadkich i zniszczonych grzybków naciekowych. Namulisko jaskiniowe próchniczno-kamieniste, a w dużej szczelinie pod oknem skalnym skaliste. Schronisko jest suche, w całości widne i silnie przewiewne. Pod zachodnim okapem liczne krzewy. W schronisku nie obserwowano żadnych przedstawicieli roślin i zwierząt.
Historia poznania Po raz pierwszy schronisko opisał K. Kowalski w roku 1951 i on jest autorem jego nazwy. M. Szelerewicz i A. Górny wzmiankują schronisko w 1986 r. Drugi raz opis schroniska i jego szkic podaje M. Bąk w 1998 r. Pomiary w schronisku wykonali w sierpniu 1999 r. Adam i Łukasz Polonius. Plan opracował Adam Polonius.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej Kategoria:Niegowonice