Naroża pozostawiono w pełnej grubości muru, przebijając je tylko na wysokości arkad górnego poziomu wąskim krużgankiem. Takie rozwiązanie umożliwiało komunikację pomiędzy górnymi niszami. Do komunikacji pionowej służyły kręte schody, usytuowane w północno-zachodnim narożniku kaplicy. Wkomponowanie pionu klatki schodowej spowodowało zwężenie rozpiętości arkad ściany północnej i zachodniej, co skutkowało ich nieharmonijnym podziałem w stosunku do naprzeciwległych ścian. Obiegający kaplicę z trzech stron wewnętrzny ganek nie miał charakteru obronnego, a był rodzajem otaczającej wnętrze empory, pogłębionej wydatnie przy ścianie północnej, niewątpliwie w celu posadowienia tam tronu biskupiego. O wyjątkowości miejsca po stronie północnej świadczy nie tylko poszerzenie podstawy ganku, ale również zaakcentowanie tej partii tak wewnątrz, jak i w elewacji jedynym w całej budowli oculusem. lewo|mały|204x204px|Herb biskupa Rudnickiego|alt= Naturalne oświetlenie strefy dolnej kaplicy zapewniały dwa niewielkie bliźniacze okienka umieszczone we wnękach, natomiast strefę górną oświetlało duże okno ostrołukowe o profilowanych ościeżach osadzone w ścianie wschodniej oraz okrągłe, później zamurowane, w ścianie północnej. W miejscu zamurowanego okna zamieszczono w początkach XVII w.