Po raz pierwszy „żywych torped” użyto przeciwko amerykańskiej flocie 20 listopada 1944 roku. Były stosowane do końca wojny. Okazały się jednak bronią wysoce nieskuteczną. Kiepska konstrukcja kadłuba kaitena, mocno ograniczała możliwości zanurzenia nosiciela. Czyniło go to łatwym łupem dla samolotów. Nawet wystrzelone kaiteny często ulegały awariom i nie docierały do celu. W efekcie jedynie dwie jednostki pływające zostały zatopione wskutek ich użycia: zbiornikowiec USS „Mississinewa„ 20 listopada 1944 roku oraz niszczyciel USS „Underhill” 24 lipca 1945 roku, a kilka innych zostało uszkodzonych przy stracie aż ośmiu okrętów-nosicieli.

Zatopienie USS „Underhill” (DE-682) thumb|right|USS „Underhill”, zatopiony w wyniku ataku kaitenów Najpoważniejszym sukcesem kaitenów było zatopienie 24 lipca 1945 roku niszczyciela eskortowego USS „Underhill”. Mimo że misja zakończyła się sukcesem, jej przebieg obnaża niedoskonałości kaitenów.

Niszczyciel był przedstawicielem bardzo licznego typu Buckley, eskortował transport amerykańskiej piechoty. Wczesnym popołudniem konwój został dostrzeżony przez okręt podwodny I-53 dowodzony przez Saichi Obę.