Oprócz polskiej szlachty źródła historyczne odnotowały również niższe stany. W 1425 wspomniany został Jan kmieć z Kuślina, który toczył proces z Mikołajem Lusowskim z Wąsowa o siano oraz o zabicie konia wartości dwóch grzywien. W 1507 odnotowano imiennie kmieci kuślińskich: Adama, Ziętka, Zdonika, Maciasza, a także zagrodników kuślińskich: Tomka, Kaletę. Wspomniano dwóch karczmarzy we wsi Kopanwę oraz Jana, a także Stobiela, który siedział na kownatce.
W 1510 wieś Kuślino miało dwóch dziedziców: pana Wincentego Trzcieńskiego z Trzcianki koło Opalenicy, który miał całą wieś, ale jej połowę zastawił Janowi Łąckiemu. Miejscowość miała wówczas 3 łany osiadłe, które dziedzice posiadali po połowie płacąc z nich po 6 groszy plebanowi wraz z opłatą zwaną meszne. Obaj właściciele uprawiali 6 łanów opuszczonych. Trzy łany sołeckie uprawiał natomiast Jan Łącki, który płacił meszne plebanowi. We wsi odnotowano karczmę Trzcieńskiego oraz liczne lasy i bory.