W maju 1937 został dowódcą oddziału lotniczego w stopniu starszego porucznika, a w sierpniu 1937 dowódcą eskadry w stopniu majora. Na początku 1938 awansowano go na pułkownika i mianowano dowódcą 83 Brygady Lotniczej, w październiku 1938 został zastępcą dowódcy Sił Powietrznych Zabajkalskiego Okręgu Wojskowego, następnie zastępcą dowódcy Sił Powietrznych 2 Samodzielnej Dalekowschodniej Armii Czerwonego Sztandaru i zastępcą dowódcy Sił Powietrznych Frontu Dalekowschodniego. W maju 1940 został zastępcą dowódcy Sił Powietrznych Odeskiego Okręgu Wojskowego, a w czerwcu 1940 dowódcą 9 Mieszanej Dywizji Lotniczej Zachodniego Specjalnego Okręgu Wojskowego (4 czerwca 1940 otrzymał stopień generała majora). W 1940 ukończył kursy doskonalenia wyższej kadry dowódczej przy Akademii Sztabu Generalnego. Od 1937 był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 1 kadencji.