Działalność polonofilska Podczas II wojny światowej József Antall, będąc komisarzem rządowym do spraw uchodźczych, organizował (m.in. wraz z Henrykiem Sławikiem, kard. Jusztiniánem Serédim, Zdzisławem Antoniewiczem, dyrektorem departamentu jenieckiego Ministerstwa Obrony płk. , ks. prałatem Miklósem Beresztóczym, proboszczem w Zalaegerszeg, a późniejszym prymasem – ks. Józsefem Pehm-Mindszentym, biskupem-sufraganem w Vácu ks. dr. oraz proboszczem w Balatonboglár, późniejszym Prezesem Węgierskiego Zgromadzenia Narodowego, ks. kanonikiem dr. Bélą Varga) pomoc dla polskich uchodźców przybyłych na Węgry po klęsce wrześniowej. Działalność Antalla, premiera Telekiego, ministra Ferenca Keresztesa-Fishera, Zoltána Baló i innych przedstawicieli najwyższych władz węgierskich dalece wykraczała poza obowiązki służbowe. József Antall za swe zasługi zyskał przydomek „Ojca Polaków”.
Coraz większa liczba uchodźców przybywających na Węgry we wrześniu 1939 r. spowodowała rozbudowę Biura do Spraw Uchodźców. Jego kierownikiem został József Antall. Do zadań tejże sekcji należało m.in.: prowadzenie ewidencji uchodźców cywilnych i ich rozmieszczenie w obozach, wypłacanie zasiłków i zapomóg.