Architektura i wystrój kościoła Prużański kościół jest przykładem dziewiętnastowiecznej świątyni reprezentującej uniwersalne formy historyzmu, z przewagą neorenesansowych. Murowana budowla została wzniesiony na planie prostokąta. Posiada trójnawowy, trójprzęsłowy korpus i jednoprzęsłowe prezbiterium szerokości nawy głównej, zamknięte trójbocznie, po którego bokach na przedłużeniu naw bocznych znajdują się zakrystia i składzik. Wysokie, zamknięte półkoliście okna zestawione są w biforia, w przęśle fasadowym maja kształt okulusów. Bezwieżowa fasada jest w części środkowej dwukondygnacyjna, ujęta toskańskimi pilastrami na wysokich cokołach, zwieńczona trójkątnym szczytem. Na osi znajduje się portal zamknięty półkoliście, wpisany w wysoką ślepą arkadę, a w częściach bocznych – konchowe nisze. Nad prezbiterium wznosi się niska latarnia na sygnaturkę.
Nawa główna jest przekryta kolebką z lunetami. Na sklepieniu nawy i prezbiterium malowidła figuralne, częściowo zrekonstruowane w 1998 r. przez art. kons. Łukaszewicza z Mińska.