W Kronice synchronistycznej jej autor zakłada, że na wschodnim brzegu rzeki Tygrys istnieć miała od dawien dawna oficjalna, uznawana przez obie strony granica asyryjsko-babilońska. W swym dziele stara się on prześledzić historię relacji obu państw w powiązaniu z tą granicą, kładąc szczególny nacisk na liczne rzekome jej naruszenia przez Babilończyków. Tekst kroniki ewidentnie ma charakter propagandowy i napisany jest z asyryjskiego punktu widzenia (Babilończycy przegrywają w nim wszystkie bitwy, a klęski Asyryjczyków są pomijane). Powstał on najprawdopodobniej pod koniec panowania Adad-nirari III (810-783 p.n.e.), kiedy to Babilończycy dokonywali najazdów na ziemie asyryjskie, a Asyria była zbyt słaba by temu skutecznie przeciwdziałać.
Tym co wyróżnia Kronikę synchronistyczną spośród innych kronik mezopotamskich jest to, iż posiadała ona prolog i epilog. Ten ostatni jest szczególnie interesujący, gdyż zawiera informację, że jej tekst zapisany miał być na steli ustawionej na granicy asyryjsko-babilońskiej na wschodnim brzegu rzeki Tygrys.