W następnej sekcji opisana została wyprawa Tiglat-Pilesera I przeciw Marduk-nadin-ahhe, która zakończyła się zdobyciem wielu babilońskich miast, w tym samego Babilonu.
Kolejna sekcja dotyczy porozumienia zawartego pomiędzy Aszur-bel-kala i Marduk-szapik-zeri. Gdy babiloński król zmarł Aszur-bel-kala wyznaczył Adad-apla-iddinę na tron babiloński i wziął jego córkę za żonę. Sekcja ta kończy się stwierdzeniem, że „ludy Asyrii i Karduniasz (tj. Babilonii) zostały razem połączone”. W następnej sekcji mowa jest o konflikcie pomiędzy Adad-nirari II a Szamasz-mudammiqiem, w którym ten ostatni został pokonany. Po jego śmierci tron babiloński objął Nabu-szuma-ukin I (kronika błędnie podaje tu imię Nabu-szuma-iszkun), który również poniósł klęskę w bitwie z Adad-nirari II. Po bitwie zawarty został rozejm i wyznaczona nowa linia graniczna. Kolejna sekcja dotyczy traktatu pokojowego podpisanego przez Salmanasara III i Nabu-apla-iddinę. Gdy po śmierci tego ostatniego tron Babilonii objął Marduk-zakir-szumi I, jego brat Marduk-bel-usate zbuntował się przeciw niemu co doprowadziło do wybuchu wojny domowej. Salmanasar III interweniował w Babilonii i pomógł pokonać uzurpatoraGrayson Albert Kirk, Assyrian ..., s. 56..