Po desancie aliantów na Normandię 6 czerwca 1944 (D-Day) przez dwa tygodnie ukrywał się u Francuzów związanych z ruchem oporu. Gdy w lipcu 1944 do Normandii została przerzucona 1 Dywizja Pancerna gen. Maczka, zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego. Otrzymał przydział do 2 kompanii 8 batalionu strzelców. Chrzest bojowy przeszedł we wrześniu 1944 w bitwach o Ypres i Gandawę. Brał udział w walkach w Belgii, Francji i Holandii i zakończył swój szlak bojowy w Niemczech, w porcie wojennym w Wilhelmshaven. Za udział w wyzwoleniu holenderskiego miasta Breda prawie bez strat wśród ludności cywilnej i w zabudowie miejskiej otrzymał honorowe obywatelstwo tegoż miasta. Po zakończeniu wojny dwa lata spędził w Niemczech. W 1947 powrócił w rodzinne strony. W 1949 zdał maturę, został nauczycielem, a później kierownikiem szkoły w Pieniężnie. W 1965 został pierwszym dyrektorem nowo wybudowanej Szkoły Podstawowej nr 3 w Braniewie. W 1977 ukończył studia w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie, uzyskując tytuł magistra. W 1984 roku, po 19 latach pracy w braniewskiej „Trójce”, odszedł na emeryturę. Następnie uzyskał w Instytucie Doskonalenia Nauczycieli w Poznaniu kwalifikacje do nauczania języka niemieckiego. Będąc na emeryturze pracował jeszcze przez 10 lat jako nauczyciel tego języka.