odkryto, że jądro wiruje szybciej niż skorupa ziemska.
Oddziaływania grawitacyjne innych ciał Układu Słonecznego – głównie Księżyca i Słońca, poprzez pływy morskie, wywołują hamowanie ruchu wirowania Ziemi.
Prędkość obrotową Ziemi zmieniać może moment pędu (wobec jej środka) upadających na Ziemię meteorytów.
Historia Pogląd o ruchu wirowym Ziemi pojawił się starożytności i stopniowo zdobywał poparcie. W IV wieku p.n.e. głosił go Heraklides z Pontu, w V wieku – indyjski uczony Arjabhata, w XI wieku rozważał go islamski uczony Al-Biruni, a w XIII wieku – francuski profesor Nicole Oresme. W czasach nowożytnych upowszechnił go Mikołaj Kopernik w ramach swojego modelu heliocentrycznego. Z ruchem wirowym Ziemi zgadzali się także niektórzy krytycy Kopernika jak William Gilbert.
Zjawisko to powszechnie zaakceptowano w XVIII wieku, kiedy heliocentryzm ostatecznie udowodniono i oparto go na fizyce Newtona. XIX wiek przyniósł dalsze, bezpośrednie dowody obrotów Ziemi przez obserwacje efektu Coriolisa, np. dla wahadła Foucaulta.
Przypisy
Kategoria:Mechanika nieba Kategoria:Ziemia