Tło sytuacyjne Do października 1950 r. siły ONZ z powodzeniem wydostały się z worka pusańskiego na południowo-wschodnim wybrzeżu Półwyspu Koreańskiego i rozpoczęły natarcie na północ, wyzwalając całą Koreę Południową, a następnie posuwały się przez terytorium Korei Północnej w kierunku granicy chińsko-koreańskiej, ścigając wycofującą się Północnokoreańską Armią Ludową. Amerykańska 1 Dywizja Kawalerii wkroczyła do Pjongjangu 19 października, podczas gdy wojska południowokoreańskie pędziły w kierunku rzeki Jalu we wszystkich kierunkach. W ramach Ofensywy Święta Dziękczynienia, mającej w założeniach zakończyć wojnę, generał Frank W. Milburn, dowódca I Korpusu Armii Stanów Zjednoczonych, nakazał koreańskiej 1 Dywizji Piechoty zabezpieczyć zaporę Sui-ho na rzece Jalu, przechodząc przez powiat Unsan.
Zaalarmowany gwałtownym załamaniem się sił zbrojnych Korei Północnej i wojskami ONZ zbliżającymi się do granicy z Chinami, przewodniczący Komunistycznej Partii Chin Mao Zedong nakazał przekształcenie Północno-Wschodnich Sił Granicznych Armii Ludowo-Wyzwoleńczej w Ludową Armię Ochotniczą celem zorganizowania zbrojnej interwencji w Korei.