Te dwie drogi stanowiły jedyne trasy odwrotu dla sił ONZ z powiatu Unsan.
Siły i strategia Działając na polecenie generała Milburna, koreańska 1 Dywizja Piechoty ruszyła 24 października na północ z koreańską 6 Dywizją Piechoty po prawej stronie i amerykańską 24 Dywizją Piechoty po lewej, a rankiem 25 października zajęła Unsan. Jednak z siłami ONZ rozproszonymi po całej Korei, pozostała 24 km luka między 24 Dywizją amerykańską a 1 Dywizją koreańską, pozostawiając lewą flankę Koreańczyków bez ochrony.
Zauważywszy słabo obsadzoną linię frontu sił ONZ, Chińczycy zdecydowali się przeprowadzić uderzenie przeciwko wojskom Korei Południowej pod Unsan. W ramach pierwszej fazy kampanii, 120 Dywizja chińskiego 40 Korpusu miała najpierw zablokować i związać walką 1 Dywizję Piechoty pod Unsan Jednocześnie większość 40 Korpusu, razem z 38 Korpusem i jedną dywizją z 42 Korpusu, miała zaatakować i zniszczyć południowokoreańską 6 i 8 Dywizję Piechoty na wschód od Unsan. Wreszcie 39 Korpus zniszczyłby 1 Dywizję Piechoty, infiltrując lukę pomiędzy 24 Dywizją amerykańską a 1 Dywizją koreańską na zachód od Unsan. Nie wykryta przez wywiad ONZ, 120 Dywizja dotarła na pozycję blokującą 24 października, a jej 360 pułk mocno ufortyfikował wzgórza na północ od Unsan.