Zadaniem Zawiązku było opracowywanie wariantów ewentualnego reaktywowania armii polskiej na Zachodzie oraz obserwowanie sytuacji geopolitycznej, w której taka możliwość mogłaby zaistnieć, a także przygotowanie planów ponownej mobilizacji w razie wybuchu III wojny światowej poprzez: rozpracowanie struktur i organizacji wojska w PRL, opracowanie metod działania w celu skłonienia żołnierzy oraz całych formacji WP do przejścia na stronę Zachodu.
Po blokadzie Berlina, czyli pierwszym wielkim kryzysie zimnej wojny w latach 1948–1949, zwłaszcza po wybuchu wojny koreańskiej polscy wojskowi zgodnie stwierdzili, że właśnie nastąpił ten długo wyczekiwany moment. Szczegółowe zagadnienia wymagające specjalistycznych opracowań powierzano Zespołom Wykonawczym, o składzie których decydował Szef Zawiązku Sztabu Głównego. Wśród zespołów najbogatszą dokumentację w postaci mono i politematycznych opracowań wytworzył Oddział Planowania.
Działalność Zawiązka zanikła około 1955 r., a jego zadania kontynuował do 1964 r. Sztab Główny Polskich Sił Zbrojnych