20 września 1939 został internowany na Litwie i osadzony w obozie Mejszagoła. Następnie został przekazany sowieckim władzom i osadzony w obozie kozielskim (tzw. Kozielsk II). 2 lipca 1941 został przeniesiony do obozu jenieckiego NKWD w Griazowcu. 3 września tego roku, po uwolnieniu, przybył do miejscowości Tatiszczewo, w obwodzie saratowskim, którą wybrano na jeden z ośrodków formowania Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Od 21 października 1941 do 15 stycznia 1942 roku zastępca dowódcy 13 pułku piechoty. W okresie od 15 stycznia do 12 grudnia 1942 roku dowódca 23 pułku piechoty. Od 12 grudnia 1942 roku dowódca 7 Brygady Strzelców. Od 11 stycznia do 30 kwietnia 1944 roku dowódca Ośrodka Zapasowego Piechoty następnie 7 Zapasowej Brygady Piechoty 7 Dywizji Zapasowej. 30 kwietnia wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 7 Dywizji Zapasowej. Od 20 czerwca do 7 października 1944 roku dowódca 7 Brygady Piechoty 7 Dywizji Piechoty. Od 7 października wyznaczony na p.o. zastępcy dowódcy 7 DP, p.o. dowódcy 7 Dywizji Piechoty od 4 grudnia 1944 do 28 marca 1945 r. oraz od 3 do 26 lipca 1945 r.Wniosek awansowy ppłk J. Kramczyńskiego z dnia 5 V 1946 r. str. 1 sygn.