Język powieści jest bezpośredni, klarowny i potoczny. W książce występuje wiele kolokwializmów i regionalizmów. Słownictwo jest proste i bezpośrednie, a tekst jest funkcjonalny. Brak w nim wyniosłości. Występują wulgaryzmy, język bywa wręcz agresywny i szorstki, w celu podkreślenia nędzy i brzydoty. Nacisk kładziony jest na kontrasty. Taka maniera ma na celu nadanie powieści wiarygodności. Adaptacje Na podstawie powieści, w 1975 roku, powstał film o tytule „Pascual Duarte”. Jest to hiszpański film fabularny w reżyserii Ricarda Franca. W główną rolę wciela się José Luis Gómez.
5 grudnia 1982 roku, Teatr Polskiego Radia wystawił przedstawienie o tytule „Spowiedź Pascuala Duarte”. Za reżyserię odpowiadali Zofia Szleyen i Andrzej Zakrzewski. W tytułową rolę wcielił się Tomasz Zaliwski. Za oprawę muzyczną odpowiedzialna była Mirosława Janeta.
Przypisy