Jakub Rajgrodzki (ur. 3 lutego 1883 w Kijowie, zm. 1943 w Warszawie, w getcie warszawskim) – polski filozof, członek szkoły lwowsko-warszawskiej.
Życiorys Uczęszczał do szkół w Łodzi. Następnie studiował na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim (do 1903), Fryburskim i na Politechnice Kijowskiej, którą ukończył z tytułem inżyniera technologa. Później studiował na uniwersytetach w Zurychu i Wrocławiu. W czasie I wojny światowej zamieszkał w Rosji, a po jej zakończeniu powrócił do Łodzi, a następnie do Warszawy. W 1923-1927 studiował ponownie na Uniwersytecie Warszawskim, na Wydziale Filozoficzno-Humanistycznym. W 1933 obronił tam doktorat na podstawie pracy Z zagadnień myślenia historycznego (promotor Tadeusz Kotarbiński).
Po wybuchu II wojny światowej trafił do getta warszawskiego. Jego dalsze losy nie są znane, prawdopodobnie zmarł w 1943.
Poglądy Jest zaliczany do szkoły lwowsko-warszawskiej. Zajmował się epistemologią i metodologią nauk.