Michael O’Leary, irl. Mícheál Ó Laoire (ur. 8 maja 1936 w Corku, zm. 11 maja 2006) – irlandzki polityk i prawnik, działacz Partii Pracy i lider tego ugrupowania w latach 1981–1982, parlamentarzysta krajowy i europejski, minister oraz tánaiste.

Życiorys Z wykształcenia prawnik, otrzymał uprawnienia barristera. Kształcił się w Presentation Brothers College w Corku, studiował na University College Cork oraz na Uniwersytecie Columbia. Pracował w centrali związkowej Irish Transport and General Workers’ Union (ITGWU).

Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Partii Pracy. W 1965 po raz pierwszy z jej ramienia został wybrany do Dáil Éireann w jednym z okręgów stołecznych. Z powodzeniem jako kandydat laburzystów ubiegał się o reelekcję w wyborach w 1969, 1973, 1977, 1979, 1981 i lutym 1982. W latach 1979–1981 jednocześnie sprawował mandat posła do Parlamentu Europejskiego I kadencji. Od marca 1973 do maja 1977 pełnił funkcję ministra pracy. Od czerwca 1981 do marca 1982 sprawował urzędy wicepremiera oraz ministra energii (od sierpnia 1981 ministra przemysłu i energii).