– najwyższa góra na wyspie Iwo Jima (Iō-tō, Iō-jima), leżącej w paśmie Wysp Kazan na Oceanie Spokojnym, o wysokości 169 m n.p.m., położona w południowo-zachodniej części tej wyspy. Administracyjnie znajduje się na terenie japońskiej podprefektury Ogasawara.
Góra stała się znana na całym świecie w trakcie bitwy o Iwo Jimę, kiedy 23 lutego 1945 roku sześciu żołnierzy amerykańskiego Korpusu Piechoty Morskiej zawiesiło na jej szczycie flagę Stanów Zjednoczonych. Jej imieniem w 1955 roku nazwano amerykański okręt amunicyjny USS „Suribachi”.
Geologia Z geologicznego punktu widzenia góra jest żużlowym stożkiem andezytu, powstałym w wyniku aktywności wulkanicznej. Uważa się, że Suribachi jest uśpionym ujściem do wciąż aktywnego wulkanu (oznaczonego Iō-tō, jak obecny zapis transkrypcyjny nazwy wyspy). Od 1889 do 1957 roku rząd Japonii odnotował szesnaście erupcji na szczycie. Jedna erupcja trwała sześćdziesiąt pięć minut i utworzyła krater o średnicy 35 metrów i głębokości 15 metrów na pasie startowym w pobliżu dawnego lotniska z czasów II wojny światowej.