W 1722 otrzymał zlecenie utworzenia skarbu miejskiego na Pomorzu. Został powołany do tajnej Rady Stanu w Berlinie. Król chciał mieć opinię nie tylko o tajnych sprawach państwa, ale także o osobistych sprawach domu królewskiego i jego rodziny. W 1728 Friedrich Wilhelm I mianował Borckego ministrem stanu i gabinetu odpowiedzialnym za sprawy zagraniczne. W 1737 mianowany został feldmarszałkiem generalnym.
W październiku 1740 Fryderyk II wysłał Borckego z misją dyplomatyczną do Hanoweru na spotkanie z brytyjskim królem Jerzym II. Zmarł w 1741.
Przypisy
Bibliografia Wulf-Dietrich von Borcke: Zwischen Europas Kriegsschauplätzen und Preußens Außenpolitik. Adrian Bernhard Graf von Borcke-Stargordt – erster Schloßherr von Stargordt in Pommern. In: Pommern. Zeitschrift für Kultur und Geschichte. Heft 4/2007, ISSN 0032-4167, S. 6–17. Gottfried von Bülow: Borcke, Adrian Bernhard Graf von. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 3, Duncker & Humblot, Leipzig 1876, S. 156 f. Jürgen Hahn-Butry (Hrsg.): Preußisch-deutsche Feldmarschälle und Großadmirale. Safari, Berlin 1938. Karl Friedrich Pauli: Leben grosser Helden des gegenwärtigen Krieges, Band 7, Halle 1761, S. 1–34 Kurt von Priesdorff: Soldatisches Führertum. Band 1, Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg, o. O. [Hamburg], o. J. , DNB 367632764, S. 92–93, Nr.