Buddyjska wersja powyższego mitu podaje, że Niatri Tenpo pochodził od indyjskiego króla z rodu Śakja z dynastii Liczczhawi, znanego w Tybecie jako Maggjapa. Ze względu na niezwykłe znaki na ciele został przez ojca włożony do kosza i puszczony wraz z nurtem Gangesu. Porzuconym dzieckiem zaopiekowali ubodzy rolnicy. Kiedy chłopiec dorósł i dowiedział się o swym pochodzeniu uciekł z przybranego domu i przez Himalaje dotarł do doliny Jarlung. Mieszkańcy zachwyceni wyglądem młodzieńca spytali skąd pochodzi. Nie znając miejscowego języka na migi wskazał im góry, a mieszkańcy uznali, że zstąpił nieba. Wzięli go więc na ręce i zanieśli do wioski, by został ich królem. Na pamiątkę nadano mu imię Niatri Tenpo co znaczy dosłownie Władca Niesiony na Tronie z Rąk.
Inna legenda wiąże jego dzieje, a wraz z nim dynastii, z indyjskim eposem Mahabharata, w którym mowa jest o pięciu braciach toczących wojnę domową z kuzynami. Przegrana strona umknęła na północ przez Himalaje i w końcu zamieszkała w dolinie Jarlung. Przewodził jej książę Rupati. Zestawiając powyższe legendy można przyjąć, że niewielka armia Hindusów uciekając przed konfliktem zbrojnym przybyła na tereny dzisiejszego Tybetu między 400 a 150 r. p.n.e. Zaawansowana militarnie grupa mogła bez większych trudów zająć dolinę, a stopniowo również rozszerzyć swoją władzę nad sąsiednie plemiona.
Przypisy
Kategoria:Władcy Tybetu