Emil Wiktor Schuller lub Schüller (ur. 14 września 1891, zm. w maju 1941 w Królewcu) – major piechoty Wojska Polskiego, magister praw.
Życiorys W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Jego oddziałem macierzystym był 33 Pułk Piechoty Obrony Krajowej (w 1917 przemianowany na Pułk Strzelców Nr 33). Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916.
Służył w 20 Pułku Piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 494. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a 3 maja 1926 mianowany majorem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 49. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W listopadzie 1927 został przeniesiony do 78 Pułku Piechoty w Baranowiczach na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1930 został przeniesiony do 50 Pułku Piechoty w Kowlu na stanowisko dowódcy III batalionu, detaszowanego w Sarnach. W marcu 1932 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łuków na stanowisko komendanta. Z dniem 15 lipca tego roku został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu nad Bugiem. W kwietniu 1933 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Pińsk na stanowisko komendanta.