Praca naukowa Pod koniec 1926 roku laboratorium CBS przyznano środki na badania przyczyn holenderskiej choroby wiązów. Buisman otrzymała dwuletni projekt badań, a część ogrodu CBS została obsadzona sadzonkami wiązów. Aby zarazić tak wiele roślin, Buisman eksperymentowała z użyciem strzykawki. W 1927 roku udało jej się po wstrzyknięciu fitopatogenu wywołać zarówno przebarwienia naczyniowe, jak i więdnięcie liści. Dostarczyła ostatecznego dowodu, że przyczyną choroby wiązów był grzyb Graphium ulmi (później nazwany Ophiostoma ulmi). W ten sposób rozstrzygnęła trwające od 1922 r. spory holenderskich i niemieckich naukowców co do przyczyn tej choroby. Opracowała metodę inokulacji do badania przesiewowego dużej liczby roślin wiązów pod kątem odporności. W 1932 r. odkryła płciową postać tego grzyba – Ceratostomella ulmi.