Z dniem 14 listopada 1932 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Katowice na stanowisko komendanta. Z dniem 31 grudnia 1938 został przeniesiony w stan spoczynku. Od 1 stycznia 1939 mieszkał w Piekarach (obecnie dzielnica Gniezna).
W czasie kampanii wrześniowej 1939 dowodził batalionem w grupie podpułkownika Władysława Adamusa, która stanowiła część grupy „Kowel” pułkownika Leona Koca. 30 września pod Dzwolą został ciężko ranny w obie nogi. 1 października został przewieziony do szpitala w Szczebrzeszynie, gdzie amputowano mu nogę. 8 października zmarł w następstwie odniesionych ran. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Szczebrzeszynie.
Wdowiec, miał córkę Annę (ur. 16 stycznia 1930).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 108 – 19 lutego 1922 Krzyż Walecznych – 7 lutego 1921 Złoty Krzyż Zasługi – 1938 „za całokształt zasług w służbie wojskowej”
Przypisy
Bibliografia