Z Muzeum Śląska Opolskiego była związana do 28 lutego 1978, od 15 stycznia 1968 na stanowisku kierowniczki Działu Archeologicznego.
19 czerwca 1969 uzyskała stopień naukowy doktora w Instytucie Historii Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu broniąc napisanej pod kierunkiem Eugeniusza Konika dysertacji pt. Walory osadnicze Opolszczyzny i ich rola w zakresie kształtowania stosunków gospodarczo-społecznych i kulturalnych w okresie wpływów rzymskich. Od 1971 prowadziła w WSP ćwiczenia i wykłady zlecone. Tamże w 1977 została zatrudniona na stanowisku adiunkta. W 1982 uzyskała habilitację na podstawie pracy pt. Zagadnienie etnogenezy Słowian w historiografii polskiej: w okresie od średniowiecza do końca XIX wieku. Rok później na stanowisku docenta. 1 grudnia 1990 została profesorem nadzwyczajnym. Była promotorką ponad dwustu magistrów i jednego doktora.
Zmarła nagle 7 listopada 1994 w Opolu, pochowana pięć dni później na tamtejszym cmentarzu komunalnym.