Był wykładowcą Juilliard School (1932–1940), Westminster Choir School w Princeton (1934–1938), Cornell University (1940–1942), Colorado College (1942–1948), State College w Logan (1948–1949), George Peabody College for Teachers w Nashville (1949–1951), Pennsylvania College for Women w Pittsburghu (1951–1956), Southern Illinois University (1956–1957), Indiana University (1957–1960). Od 1960 do 1961 roku był dyrektorem International Institute of Music przy Inter-American University w San Germán w Portoryko. Od 1961 do przejścia na emeryturę w 1973 roku wykładał na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. Do jego uczniów należeli William Schuman i Vincent Persichetti.
W 1951 roku zainicjował Cumberland Summer Festivals w Nashville, a w 1952 roku International Festival of Contemporary Music w Pittsburghu. Doktor honoris causa Rutgers University i University of Rochester. Odznaczony Elizabeth Sprague Coolidge Medal (1942). W 1958 roku, wysłany przez Departament Stanu jako ambasador kultury amerykańskiej, odwiedził ZSRR, gdzie były wykonywane jego utwory.
Od 1936 roku był żonaty z pianistką Johaną Harris (właśc.