Krótkie i sztywne szczecinki obecne są na różnie ubarwionych odnóżach. Stopy mają grzebykowane pazurki o od jednego do czterech kolcach. Na środku petiolusa znajduje się krótkie, rozwidlone żeberko lub płytki wcisk. Drugi z tergitów środkowych może być trapezowaty do prostokątnego. Sklerotyzacja hypopygium jest równomierna. Pokładełko zwęża się ku lekko rozszerzonemu wierzchołkowi, ma od dwóch do czterech ząbków na szczycie walwy brzusznej, a jego osłonki są równomiernie porośnięte sztywnymi szczecinkami i zdesklerotyzowane na szczycie.
Ekologia i występowanie Owady te są parazytoidami żerujących na jednoliściennych gąsienicach motyli z podrodziny Hesperiinae w obrębie rodziny powszelatkowatych. Porażają larwy żerujące na arekowatych, bananowatych, bromeliowatych, ciborowatych, helikoniowatych, marantowatych, paciorecznikowatych, wiechlinowatych.
Rodzaj rozmieszczony w strefie umiarkowanej i międzyzwrotnikowej Noweg Świata, zarówno Ameryki Północnej, jak i Południowej. Największą różnorodność osiąga na południu Ameryki Centralnej i w Amazonii.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1981 roku przez Williama Richardsona Milesa Masona na łamach „Memoirs of the Entomological Society of Canada”.