Podobnie traktowano publikowane aplikacje i algorytmy, gdyż zdaniem Onaka „język programowania to język, którym zawsze chcieli mówić poeci”. Wiele dzieł, w tym wierszy, nawet jeśli podpisanych indywidualnym nazwiskiem, było efektem wspólnej pracy. Tradycyjne przypisywanie autorstwa zastąpiono podziałem na „producentów tekstu” i „podpisujących się”. Dodatkowo, niektóre wiersze nie zostały napisane, a były rezultatem wytworzenia sytuacji komunikacyjnych, które wyzwalały konkretne aktywności i działania. Przykładem jest wiersz Onaka „Internet” z 2011, który powstał z zestawienia wklejanych przez niego fragmentów utworu „America” Allena Ginsberga i odpowiedzi najbardziej rozwiniętego wówczas chatbotu – CleverBota.
W 2014 dwie książki wydane przez Rozdzielczość Chleba – „Clubbing” oraz „repetytorium” – zostały nominowane do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius w kategorii „debiut”. Z kolei w Ogólnopolskim Konkursie Literackim „Złoty Środek Poezji” książka Taranka zdobyła wyróżnienie, zaś Brewińskiego nominację. W 2015 grupa opublikowała „Metamanifest cyberżulerstwa”, który kończył fazę fascynacji technologią i cybernetyczną poezją i rozpoczynał przywiązywanie większej uwagi do podporządkowywania władzy, zarówno człowieka jak i maszyny.