Podczas powstania w getcie przemycał broń i leki dla Żydowskiej Organizacji Bojowej.
W powstaniu warszawskim walczył w stopniu podporucznika w ramach Grupy „Północ”, odcinka „Kuba” – „Sosna”, w Dywizjonie Motorowym Obszaru Warszawskiego Armii Krajowej na Starym Mieście (został wówczas ranny). Wyszedł z Warszawy wraz z ludnością cywilną.
Po zakończeniu działań wojennych pracował jako projektant zespołu drogowego Biura Odbudowy Stolicy (projektował m.in. trasy i węzły drogowe). W drugiej połowie lat 40. XX wieku był dyrektorem Nadzoru Warszawskiej Dyrekcji Odbudowy. Po 1950 był pracownikiem Biura Projektów Metra, gdzie m.in. kierował pracami projektowymi metra głębokiego. W 1955 był zastępcą pełnomocnika rządu, biorąc udział w budowie warszawskiego Stadionu Dziesięciolecia. Projektował lub współprojektował też:
Szybką Kolej Miejską Młociny-Natolin, skrzyżowanie ul. Marszałkowskiej i Alei Jerozolimskich (konkurs architektoniczny), lewy brzeg Wisły pomiędzy Wilanowem, a Warką, mosty na Wiśle, układy komunikacyjne lub przestrzenne Poznania, Wrocławia i Pruszkowa, ośrodki żeglarstwa w Warszawie i na Jeziorze Zegrzyńskim (inicjator powstania).