Pod koniec XIX wieku, dowiedziono naukowo i doświadczalnie istnienie psychiki pozaświadomej – nieświadomości.
Mechanizmy obronne ego Odkryte przez Sigmunda Freuda mechanizmy obronne ego, różnicują obraz chorób i zaburzeń psychicznych. Mechanizmy te tworzą się podczas rozwoju dziecka i pozostają nieświadome z wyjątkiem stłumienia. Terminu obrona w pracy klinicznej, użył po raz pierwszy Sigmund Freud i Josef Breuer w 1893 roku.
Pięć mechanizmów obronnych ego według Freuda (1896):
konwersja (dysocjacja), przemieszczenie, wycofanie się z rzeczywistości, wyparcie, projekcja.
W późniejszym czasie córka Freuda – Anna Freud podczas pracy z dziećmi, wyodrębniła 13 mechanizmów obronnych ego:
wyparcie, projekcję, regresję, izolację, reakcję upozorowaną, anulowanie, introjekcję, zwrócenie przeciw sobie, odwrócenie w przeciwieństwo, sublimację, zaprzeczenie, idealizację, identyfikację z agresorem.
Twórca psychologii indywidualnej Alfred Adler uważał, że głównym mechanizmem obrony pozostaje kompensacja. Carl Gustav Jung zwracał uwagę, że na skutek nieodpowiednich procesów wychowawczych, istnieje możliwość wypierania pozytywnych cech osobowości.