Karel Sklenář (ur. 8 lipca 1938 w Pradze) – czeski archeolog.
Jest absolwentem praskiego Uniwersytetu Karola, gdzie w latach 1956–1961 studiował archeologię.
W 1963 r. został zatrudniony w Muzeum Okręgowym w Mělníku; w 1965 r. w Muzeum Narodowym (dział prehistorii i protohistorii). W latach 1990–1997 był dyrektorem Muzeum Historycznego Muzeum Narodowego.
W latach 1968–1981 wykładał muzeologię na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola. Na tymże wydziale wykłada ponownie od 2002 r.
W latach 1990–1997 redagował Sborník národního muzea, A – Historie. Jego dorobek obejmuje szereg opracowań fachowych i publikacji popularnonaukowych na temat archeologii czeskiej i europejskiej, a także jej historii. Wiele z nich ukazało się także za granicą.
Publikacje (wybór)
Učenci a pohané, Praha 1974 Slepé uličky archeologie, Praha 1977 Objevitelé zlatého věku, Praha 1979 Od pěstního klínu k Přemyslovské radlici, Praha 1981 Za jeskynním člověkem, Praha 1984 Z Čech do Pompejí, Praha 1989 Archeologický slovník (1. Kamenné artefakty (z J. Hartlem), Praha 1989; 2. Kovové artefakty, Praha 1992; 3. Keramika a sklo, Praha 1998;