Oberleutnant zur See) , dowodzący wcześniej UC-1.

1917 rok Z dniem 1 lutego 1917 roku, rozkazem szefa sztabu admiralicji niemieckiej z 12 stycznia tego roku, U-Booty należące do czterech flotylli Hochseeflotte, Flotylli Flandria i rozpoczęły nieograniczoną wojnę podwodną. Po okresie szkolenia okręt został 3 lutego przydzielony do Flotylli Flandria. W dniach 12–25 marca UC-48 odbył operację bojową z zadaniem dotarcia do Kanału Świętego Jerzego, stawiając po drodze miny w trzech zagrodach. 16 marca okręt zatrzymał i zatopił po ewakuacji załóg dwa brytyjskie żaglowce: pochodzącą z 1915 roku brytyjską łódź rybacką „Pencaer” (59 BRT), zatopioną na południowy zachód od Rame oraz zbudowany w 1878 roku drewniany szkuner „William Martyn” (104 BRT), transportujący węgiel z Newport do Cork, zatopiony na tych samych wodach. Następnego dnia lista wojennych dokonań powiększyła się o kolejne dwie pozycje: nieopodal (Wexford) został storpedowany bez ostrzeżenia i zatopiony uzbrojony brytyjski parowiec pasażerski „Antony” (6466 BRT), zbudowany w 1907 roku, płynący z ładunkiem drobnicy z Pará do Liverpoolu (zginęło 55 osób). Na tych samych wodach została zatrzymana i po zdjęciu załogi zatopiona zbudowana w 1908 roku brytyjska łódź rybacka „Guard” (38 BRT).